Upavistha: Oturuş

Kona: Açı

Asana: Poz (Olanla oturmak-kalmak)

Upavistha Konasana: Geniş açılı oturarak öne katlanmak

İlk çakrayı uyaran bir poz.

Bacaklarını yanlara doğru aç.

Herkesin açısı farklı olacaktır bedensel yapısına göre. Ve bu pozu kimi çok rahatlıkla yaparken kimimiz belki yıllarca çalıştıktan sonra dahi biraz yapabileceğiz.

İç kasıklardan ayak başparmak köküne doğru bacakları uzat, bacak kasları canlansın, ayak parmak araları açılsın. Sanki ayağın altı bir duvara dayanıyormuş gibi canlı. Ayak tarağını genişçe aç. Bu aktiflik aynı zamanda ayak tabanından başlayıp ya da orada biten ve bacak arkasından geçen meridyenleri de harekete geçirecektir. Ayak parmakları ve dizkapakları yukarı baksın.

Kuyruksokumundan ense köküne, oradan başın tepesine uza ve omurga doğal kıvrımlarında yükselsin.

Eller ya da el parmakları kalça yanında yerde destek olabilir.

Elleri bacakların ortasında yere getirebilir ya da işaret ve orta parmağını kanca gibi yaparak ayak başpaklarından tutabilirsin. Nefes alıp kalbin önünü ve arkasını açarak genişlet ve nefes verirken sadece birazcık kasıklardan derinleşerek ve omurgayı uzun tutarak öne doğru uzayarak katlan.

Birazcık.

Oradan tekrar nefes alıp göğüs kafesini dört bir yana aç, kuyruksokumundan başın tepesine tekrar omurgayı uzat. Nefes verirken yine birazcık ve uzun bir omurga ile kasıklardan katlan.

Bedeni nefesle hareket ettir ve her hareketin yarattığı etkiyi gözlemle.

Bu nefes ve beden farkındalığıyla öne uzayarak katlanma yolculuğunda, kendi sınırına saygılı ve bedene duyarlı olarak ilerle. Ve bir yerde kalmak isteyen hislerini dinle.

Sırt kamburlaşmaya başladığında, kalça ile bacak ekleminin birleştiği yerde noktasal acılar başladığında kal orada.

Durmaya karar vermek ve sınırına saygı duymak sana alan açar. Kendinle olan ilişkinde özgür bir alan açar. Bu aynı zamanda hislerini takip ederek “Hayır” diyebilmektir. Zihin yargılar, mücadele eder. Hep daha ilerlemek, yanındakiyle rekabet etmek, en en iyisini yapmak, uç noktaya varmak, belki de hiç yapamayacağını söyleyerek seni hareketsiz bırakmak ister.

Belki de bedenin bu asana için yeterince açık olmayabilir ve bazen içindeki enerji bu kadar içselleşmeye, derinleşmeye hazır olmayabilir. İçini dinle asana içinde ilerlerken, hislerini takip et, bedenden öğrenen bir araştırma içinde olmayı dene.

Sana bu asanayı yaptıran, daha da ilerleten ya da durduran ne? Durmak istediğinde, yapmaya odaklanan zihne “Hayır” diyebilirsin. Olduğu kadarıyla, senin bedenindeki asananın ifadesiyle kalabilirsin. Bu seni güçlü, özgür, duyarlı, özgüvenli, öz saygılı yapar.

İçini dinleyerek öne katlanma yolunu farkındalıkla yaşamayı araştır, olabildiğince. Adım adım, hissederek ve her anı, bedenin her parçasını ve etrafını bütünlükle ve beraberce algılayarak.