Sorular sorular…

Çocuklara bir oyun oynayacağımızı, bunun bir ödev olmadığını, not vermeyeceğimi ve gönüllülük esasına dayalı olduğunu söyledim. İsteyenler Noel Baba’ya bir mektup yazacak, kendisini tanıtacak, hislerini paylaşacak ve ondan bir dilek dileyecekti. Bunu yapma amacının evrenden bir şeyi nasıl isteyeceklerini öğrenmek olduğunu anladılar.

Dileklerini dilerken uymaları gereken bazı kurallar belirledik:

Dilekleri kendileriyle ilgili olacaktı.

Dileklerini ayrıntılı bir biçimde anlatacaklardı (Anlatmazlarsa evren onlara ne göndereceğini bilemezdi.)

İstedikleri şey hayatlarına, yaşlarına uygun, manalı bir şey olacaktı.

Dileklerini belirlemek için uygun bir sıralama yapacak ve kendilerine en yakın olandan başlayacaklardı.

Mektupların arkasında açık adreslerini belirteceklerdi. (Evrene açık adres versinler ki dilekler geleceği yeri bilsin.)

Bütün bunları konuşurken çocuklar bana sürekli bu dileklerin gerçekleşip gerçekleşmeyeceğini sordular. Onlara her yaptığımızla hayattan bir şeyler öğrendiğimizi, her mucizenin gerçek olabileceğini ama hiçbir şeyin de bir garantisi olmadığını söyledim. Bazıları mektupları yazdı bazıları yazmadı. Daha sonra Noel Baba’nın ismini Yeniyıl Meleği olarak değiştirdik. Hem yeni bir yol denemiş olacaktık hem de kendimize ait bir kahramanımız olacaktı.

Bu çocukların umuda, hayallerine sıkı sıkıya bağlanmaya, reddedilme duygularını aşmaya,sevgiye -hepimiz gibi- ihtiyaçları vardı.

Bazı çocuklar Yeniyıl Meleğini yaratmayı seçti bazıları yaratmamayı. Sonra melekler iş başı yaptı. Üç gün içinde yüz elli melek, yüz elli mutlu çocuk yarattık. Ben mektuplar elimde kalır diye korkarken keşke daha çok olsaydı dedim.

Karanlık bir gece düşleyin. Kalabalık ama karanlık bir gece, kimse kimseyi görmüyor. Sonra bazıları ışık saçarak görünür hale geliyor. Ve bu hızlı bir şekilde yayılıyor. Her ışıkta gücüm arttı umudum arttı.

Bana güç veren, umut veren, yalnız olmadığımı hissettiren bütün melekleri çok seviyorum. Varlığınız için şükran duyuyorum.

Çocuklara gelince…

Çocuklar artık mucizelere inanıyorlar.

Noel Baba’dan hediyelerini istediler.

Hediyeler geldikten sonra böyle teşekkür ettiler.

Bazıları hiç inanmamış, dilek tutmamıştı. Öğretmenleri onları da unutmadı.