Herkesin iPhone’u Var Benim Yok
Haziran 2011
Nilüfer Devecigil 
(kim)
yorum (7)
gönder
yazdır- Sen beni sevmiyorsun, Anne!
- Gülçin, bu konuyu konuştuk. Daha on bir yaşındasın ve sana iPhone alamam.
- Ama sınıfta herkesin var, bir benim yok. Bana geçerli bir sebep söyle.
- Söyledim. Kaç kere söyledim.
- Ama Anne, nasılsa cep telefonumu değiştirmeye söz verdin. Benim istediğimle senin izin verdiğin arasında o kadar da fiyat farkı yok.
- Bunun parayla alakası yok.
- Peki, ne öyleyse? Arkadaşlarım arasında tek olmayan benim. Tüm hayatımı mahvettiğinin farkında bile değilsin.
- Ayten, bu çocuğu fazla şımartıyoruz. Bizim çocukluğumuzda babamız bir bayramlık kıyafet aldı diye günlerce sevinçten uyuyamazdık. Şimdi küçük hanıma cep telefonu alacağız, markası bu değil de şu diye ortalığı birbirine katıyor.
- O sizin zamanınız Baba. Şimdi zaman değişti. Sınıftaki arkadaşlarımın babaları, başka babalarla büyümüş ki onlar çocuklarına iPhone alıyor. Sen beni anlamıyorsun. Kendi çocukluğunun acısını benden çıkarıyorsun.
Ve Gülçin ağlayarak odasına koşar.
- Ne oldu Ayten, niye açıldı bu konu tekrar?
- Ayça’nın annesi de bugün kızına iPhone alacağını söylemiş de! Böylece tüm yakın arkadaşlarının bir iPhone’u oldu anlayacağın. Haftalardır ağlıyor bu konu yüzünden. Valla çok üzülüyorum, almamakla doğruyu mu yapıyoruz?
- Saçmalama Ayten. İstersen seneye de araba alalım!
Ne mi olur sonunda? Ne olduğunu önümüzdeki aya bırakıyorum.
Aslında ne olduğunu ve bu konuda ne düşündüğümü yazmayı planlayarak başlamıştım yazıya. Ama sonra şöyle bir düşündüm. Acaba yukarda yazdığım senaryonun benzerini yaşayan kaç ebeveyn vardır diye. Almakla almamak arasında gidip gelirken acaba kaçımız ne tür bir pazarlıkla almayı kabul ediyoruz? Ve kaçımız her şeye rağmen almayarak suçluluk duygusu içersinde boğuluyoruz? Ya da ne var bunda deyip alarak ya da almayarak konuya gülüp geçiyoruz?
Hadi bakalım, yorumlarınızı bekliyorum!
KD © 2011 Her hakkı saklıdır. Sitedeki yazılar izinsiz ve kaynak belirtmeden başka yerde yayımlanamaz. Ancak yazıları yazar ismi ve kaynak belirterek ya da dergiye link vererek paylaşabilirsiniz.
Diğer yazıları:
Anne Bana Şokellalı Ekmek Versene!
Ablaya Teşekkür Et! Lütfen Dedin mi?
Dr. Byron Norton Türkiye'ye Geliyor
On Bir Yaşındayım ve Annemle Uyuyorum
karbonhidratlı yiyecekler yenilirken uyulacak ilkeler
Hipokrat, yiyeceklerin ilaçlarımız olması gerektiğini söylemiştir. Bu düşünceyi hayatımıza uygulamak için yemek yeme alışkanlıklarımızı değiştirmemiz ve belli ilkelere uymaya başlamamız gerekir. Karbonhidratlı besinler yerken her defasında bir çeşit karbonhidrat yiyin. Çeşitli nişasta türlerini karıştırmak iştah açar ve aşırı yememize neden olur. >>
-
menopozun etkisiyle devamlı kilo alıyorum
51 yaşındayım ve son senelerde menopozun da etkisiyle sanırım devamlı kilo alıyorum. Nerede hata yapıyorum acaba?
-
sırf bana inat başkasıyla evlendi
Beni çok seven bir erkekle sırf ailem uygun görmediği için evlenmedim, o da bana inat başkasıyla evlendi. Bu pişmanlıktan kendimi nasıl kurtarabilirim? Artık kendi hayatımı yaşamak istiyorum, onları değil.
14 mayıs haftası burç yorumları
Güneş-Jüpiter kavuşumu hafta sonuna kadar toprak grubu burçlara (Boğa, Başak, Oğlak) mutluluk verecek ancak Boğaların ayaklarının altında hâlâ muz kabuğu var. Merkür-Mars-Plüton arasındaki işbirliği hafta ortasına kadar devam edecek. Hafta ortasında hızlı planet Merkür sahneden çekilecek ve güç birliğine Mars ile Plüton devam edecek. Mars ile Plüton’un işbirliği kariyer, sağlık, iş dünyası alanlarında büyük başarı ve destek sağlayacak. >>
Eski sevgilinizle görüşüyor musunuz? Ya da hiç gitmesini istemediğiniz sevdiğiniz bir gün sizi terk etse içiniz yine de sevgiyle dolu olabilir mi? >>
merhaba benim kızım daha 14 aylık ama cevabı çok merak ediyorum. Çünkü ben de daha o istemeden onun var da benim kızımın niye yok diye, ben kızıma sürekli bir şeyler alıyorum. Yani kendim için devamına çok ihtiyacım var. İlerde çok lazım olacak. Bir de başka konularda sormak istediklerim var size nasıl ulaşabiliyoruz…. sevgilerrrrr
Nilüfercim, sahneyi çok net ortaya koymuşsun çok teşekkür ederiz. Duru beş buçuk yaşında, benzer sahneleri yaşıyoruz. Benden bir şey istediğinde bunun gerçekten ihtiyaçtan mı yoksa ihtirastan mı olduğunu anlamaya çalışıyorum
İhtiyaçtan değilse öncelikle maddi koşulları ortaya koyuyorum ve her seferinde başkasında olan bir şeyin bizde olamayabileceğini, her gördüğümüzü neden alamayabileceğimizi anlatıyorum. Çocuklar genelde her seferinde şanslarını denedikleri için sabırla aynı standart tavrı göstermekte fayda var gibi geliyor bana ki, bizim bu tür konuşmaların süresi azalmaya başladı. Bu ve buna benzer bir sürü şeyi pazarlık konusu yapmamaya çalışıyorum, çünkü bu pazarlığın ileride başka konular için de kullanılabileceğini düşünüyorum, ödevimi yaparım bana şunu alırsan gibi. Başka önerilerini de dört gözle bekliyorum. Sevgiler.
İkizlerim 12 yaşında. Senaryonun çok benzeri de bizde yaşanıyor. Benim kızlarıma söylediğim tek şey ”Sizi çok sevdiğim için almıyorum. Bu süreyi de uzatabildiğim kadar uzatacağım. Çünkü sizin radyasyondan zarar görmenizi istemiyorum. Başkalarının babaları anneleri ne yapar ne yapmaz benim için önemli değil. Onlar kendilerini çamura atıyorlar diye ben de mi atmalıyım!!?”
Her evebeyn çocuk değerini biliyor, çocuğunu çok seviyor anlamına gelmiyor!!
Aslında çocuklara yapılan tüm ikna ve yapıcı açıklamalar öncelikle evebeynlerine yapılmalı diye diretiyorum!!
Kızım henüz 8,5 aylık. Ama cevabı ben de çok merak ediyorum. Dün de sokakta böyle bir vaka gördüm. Çocuk daha üç dört yaşlarında, kendini yerlere atıyordu, istediği bir şey alınmamış anladığım kadarıyla. Ne yapmak lazım diye düşündüm, işin içinden çıkamadım. Kocam, konuşup anlatmak lazım dedi ama çocuk o boyutu çoktan geçmişti sanki. Önümüzdeki aya bırakmasanız? : ) Çok merak ettim.
Senaryo çok tanıdık, yabancı olan isimler
9 yaşındaki oğlumla benzer konularda, benzer dialoglar yaşıyoruz. Bazı isteklerine çok kolay “evet” diyebiliyorum, bazı isteklerinde pazarlığa girişiyorum, bazı isteklerine “hayır” dediğimde dünyanın en kötü ailesine sahip bir çocuk oluveriyor bir anda. İstekleri ısrarla tekrarlandığında, yorgun düşerek “evet” dediğim zaman mutlaka bir pazarlık söz konusu oluyor aramızda. Önceden sorun olarak görmediğim istekleri, oğlum büyüdükçe onunla birlikte büyüyor ve çok geç olmadan davranışlarım konusunda sağlıklı bir tutum oluşturmak istiyorum.
Yazının devamını merakla bekliyorum.
Ben anlayamadım sorun para değilse neden alınmıyor bu iPhone : )
Bence sorun para olmalı, ucuz birşey değil iPhone.. Üstüne sözleşmesi falan.. Düşürüp kıracak, çaldıracak vs vs..
bu hikâyede biçok ailenin sorunu anlatılıyor. efe’ye cevabım: hâlâ gülçin’in yaşındasın sanırım efe. bu anlatımdaki sorun tabii ki para değil. kendini arkadaşlarının arasında iyi hissetsin diye telefon alınmamalı diye düşünüyorum ki zaten diğer arkadaşları da aynı sebepten istiyor. (ayşe, ahmet, mete v.s. almış) bu benim yorumum. eğer eğitim veriyorsak çocuklarımıza bunu sadece öğretmenler kitaplardan vermiyor. biz de veriyoruz…