DUYGUSUZ BEBEK

Şubat 2012

Deniz Yazıcıoğlu   (kim)

yorum (11) gönder yazdır

Bebeğiniz ilk doğduğunda, uyumak, ağlamak, yemek ve bol miktarda kirli bez üretmekten başka bir şeyin farkında değil gibi görünür. Yani Ela’yı hatırlıyorum da, yanağını okşuyorsun kafa atıyor, ağızdan salyalar akıyor falan. İnsanın farkındalık ve empati bekleyeceği son kişi. Ama gerçekte bebek, senin hayatında bir daha asla olamayacağın kadar etrafında neler olup bittiğinin duygusal olarak farkında. Bebekler, yeni doğanlar dâhil, etraflarındaki herkesin hislerini anlıyor ve bunlardan etkileniyorlar.

Yeni doğan bebeklerin başka bebeklerin ağlamasına ağlamayla tepki vermeleri sürpriz değil. Ama kendi ağlamaları onlara dinletildiğinde ağlamazlar. (Bunu çok ilginç bulurlar!)

Amerika’da bebeklerin empati seviyesini ölçmek için gerçekleştirilen bir deneyde, yüz elli bebeğe kulaklıklarla ninni söyleyen bir annenin sesi dinletiliyor. İki teypten birinde anne odada yalnız başına ninni söylerken, diğerinde uyuyan bebeğinin yanında ninniyi söylüyor. Bebekler annenin sesindeki değişimi algılayabiliyorlar! Yetişkinler iki ninni arasındaki farkı hiç anlayamazken, bebekler farkı hemen buluyor ve annenin odada bebek varken söylediği ninniye güçlü bir tercih gösteriyorlar, aradaki duygu farkını kolayca anlayabiliyorlar.

Ayşe Öner, bebek bakım eğitiminde bize hemşirelik deneyimlerinde yeni doğan bebeklerin annelerinin kucağında ağlarken, hemşire gelip kucakladığında hemen sakinleştiğini, buna annelerin bozulduğunu ama aslında bebeklerin sakin ve güvenli tutuşa tepki verdiğini anlatmıştı.

Hollanda’da gerçekleştirilen başka bir deneyde ise bebeklerin, onlara çalınan bir melodide bir nota bile atlanırsa (yani müziğin ritmi bozulursa) buna beyinlerinin tepki verdiği gözlemlenmiş. Yani kollarınızda tam bir dahi yatıyor!

Peki nedir bu inanılmaz farkındalık ve empatinin sebebi?  Bebeklerin bir tek amaçları vardır: hayatta kalmak.

Şimdi çok savunmasız, gözleri iyi görmeyen, dış dünyayı kontrol edemeyen, bir köşeye bıraksalar bir süre sonra kesinlikle ölecek bir yaratık olduğunu düşün. Hayatta kalmak için başkalarına muhtaçsın.

Ve diyelim ki, dışarıdan tehditler alıyorsun. Sana bakacak, çok güvendiğin birisi var. Hatta onu kendinin bir parçası sanıyorsun. Ama o; huzursuz, gergin. Ortamdaki hava negatif ve huzursuz. Sana yiyecek veriliyor ama tek besin kaynağın olan süte sigara veya alkol gibi zehirler karışmış durumda. Beslenirken gergin bir şekilde tutuluyorsun. Hayatta kalmak için dış dünyayı kontrol etme şansın tek: sadece ağlayarak yardım isteyebilirsin. Ama ağladığında etraf daha da kötü oluyor; endişe ve gerginlik iyice artıyor. Gergin konuşmalar duyuyorsun. Hızlı hızlı sallanıyor, bazen de yalnız bırakılıyorsun. “İmdat” çağrına cevap alamıyorsun.

Bu durumda imdadına kim yetişecek biliyor musun? Kendi bedenin. Beden muhteşem bir enerji koruma kanunu prensibi ile çalışır. Ve şunu çok iyi bilir: Ne kadar büyük, ne kadar gelişkinse hayatta kalma şansı o kadar az.

Ters ilişki gibi görünüyor değil mi? Değil. Çünkü beden ne kadar büyükse, beyin ne kadar gelişkinse, ne kadar çok düşünce üretiliyorsa o kadar enerji harcanır. Ama güvensiz bir ortamda bu fazla enerjinin sağlanacağı kesin değildir. Bu yüzden geriye yapacak tek şey kalır: geriye çekilmek. Küçük kalmak. Küçük kalmak; bedenen, ruhen veya zihinsel olarak olabilir. Örneğin, otizm bir geriye çekilme çözümüdür.

Bebeğin tam potansiyeline ulaşması için, olabildiğince, tüm tehdit mesajlarını sonlandırın. Bebeğe güven dolu, huzurlu bir ortam sağlayın.

O yüzden, hele hele doğumda; bebeğin pipisini kesmek, zehir ihtiva eden aşıyı enjekte etmek çok tehlikelidir. Çünkü bebeğinin bu dış dünya tehditleri ile ne kadar geriye çekilme kararı alacağını bilemezsin.

Peki ne yapabilirsin? İyi haber şu ki, aslında hepsini doğallıkla yapmak isteyeceksin: Bebeğinle yüz yüze oynamak, bebeğe şarkı söylemek (sesin ne olursa olsun, harika buluyorlar, deneyimle sabit), fısıldamak, sarılmak, dokunmak, dokunmak, dokunmak. Kendini sakin, huzurlu, bebeğinle bir hissetmek.

Bu ruh seni seçti, milyarlarca anne içinden sana gelmeyi tercih etti. Ona gayet iyi bakacağını biliyor.

Sadece rahatla ve kendini bebeğini sevip kollamaya ada. Dış dünya, misafirler, yemek, temizlik hepsi uzakta kalsın. Sen ve bebeğin oynaşarak, öpüşerek, dokunarak bu anların tadını çıkartın. Bunları sadece anneye değil, tüm ebeveynlere söylüyorum. Huzurlu aile, huzurlu bebek. Güzel güzel gelişen bebek.

KD © 2011 Her hakkı saklıdır. Sitedeki yazılar izinsiz ve kaynak belirtmeden başka yerde yayımlanamaz. Ancak yazıları yazar ismi ve kaynak belirterek ya da dergiye link vererek paylaşabilirsiniz.

• Başak

  Harika bir yazı özellikle aşıların ne kadar geri çekilmeye sebep olabileceği son derece riskli bir konu bence de, otizme varabiliyor zaman zaman, ama kalıcı genetik hasarları bırakıyor her zaman…

  Bilgi için:
  http://asihakkinda.wordpress.com
  http://dogalanneyim.blogspot.com
  http://www.facebook.com/groups/dogalanneyim

  Bu yorumu cevapla

• sidelya

  Yenidoğan sünneti yaptırmayın sonucu mu çıkıyor buradan?

  Bu yorumu cevapla

• banu uzkut onuk

  Çok güzel doyumlu bir paylaşım. Sadece sevgi ve doğal akışa güvenmek yetiyor bebekler için. Cicili bicili oyuncaklar, süslü bebek odaları hiç ihtiyaçları değil. Ebeveynlerinin sıcak, içten, sevgi dolu ilgisi yetiyor onlara. Gülümseyen bebek yüzleri artsın.

  Bu yorumu cevapla

• Sanem A. H.

  Yazinizi onemli buldum. Guzel deginmissiniz. Eger basvurdugunuz arastirmalarin kaynagini yazinizda gosterseydiniz daha da iyi olurdu. Ornegin ben o arastirmalari okumak istiyorum.

  Bu yorumu cevapla

  • Deniz Y.

    Sanem,
    Geri bildirim için teşekkürler, çok haklısın. Bundan sonraki yazılarımda kaynakları belirtmeye çalışacağım.

    1. Bebeklerin müzik konusundaki üstün yeteneğine dair gerçekleştirilen deney 3 yıllık bir Avrupa deneyidir. Dr Susan Denham tarafından yönetilen deneyin tam referansı şu şekilde: Stefanics G., Háden G., SzillerI., Huotilainen M., Vestergaard M.D., Balázs L., Beke A., Fellman V., DenhamS.L., Winkler I. Higher-level auditory skills in newborn infants. FENS2008 (6thForum of European Neuroscience Societies) Daily mail’de kısa bir özeti de var: http://www.dailymail.co.uk/health/article-1059815/Babies-sense-rhythm-used-help-develop.html
    2. Diğer iki deneye dair ayrıntılı bilgiyi ise Linda Acredolo PhD ve Susan Goodwyn Phd’nin yazmış olduğu Baby Hearts, A Guide to Giving Your Child an Emotional Head Start adlı kitaptan okuyabilirsin.
    Sevgiler,

    Bu yorumu cevapla

    • Deniz Y.

      Bir de bu siteyi ekleyeceğim, konuya dair inanılmaz bir kaynak : http://cf.hum.uva.nl/mmm/newborns/index.html

      Bu yorumu cevapla

    • Sanem Hakuba

      Cok tesekkur ederim. Bebek, annelik, calisma ve surdurulebilirlik uzerine bir arastirma projesi yapiyorum. Action research metodu ile. Ben de annenin ya da bebege bakan kisinin dogru yaklasiminin dunyayi degistirebilecegine inaniyorum. İki nesil boyle yetisse dunyada sorunlar cok azalir. Yaziyi gercekten cok begendim. Umarim cok kisi okur.

      Bu yorumu cevapla

• renan

  Deniz’ciğim, çok güzel bir yazı. Aslında duyup, bilip de uygulamakta zorlandığımız ne çok şeyi ne kadar güzel toparlayarak anlatmışsın. Ve ne güzel yeni bilgiler vermişsin. Tabii içine sıcacık duygularını da koyarak…

  Bu yorumu cevapla

  • Deniz Y.

    Çok teşekkür ederim, geri bildirimin beni çok mutlu etti..

    Bu yorumu cevapla

• ilke

  Çok enteresan bilgiler verdin Deniz, otizm ile güven arasındaki bağ şaşırtıcı.
  70 kuşağının ebeveynleri çocuk eğitimi konusunda daha az bilgi sahibi oldukları için mi sulak yerde yetişmedik ya da onların deyişiyle “şımarık” değil de, “efendi” olmak zorunda kaldık acaba…

  Bu yorumu cevapla

  • Deniz Y.

    Ah şu bebekleri şımartma müessesesi. O kadar küçük, savunmasız bir bebeği “manipüle ediyor”, “şımarır”,”kucağa alışır” diye eziyet etmek ne büyük bir fenalık aslında. Kucağa alışık doğuyor halbuki bebek, en sıcak kucaktan doğup geliyor…

    Bu yorumu cevapla

Cevaplamaktan vazgeç

Üye girişi yapmak için tıklayın

Üye olmadan yorum yazmak için aşağıdaki alanları doldurun.

İsim (gerekli)

E-posta (yayımlanmayacak) (gerekli)

Yorum

Bu yazıyı arkadaşınıza gönderebilmek için üye girişi yapmış olmanız gerekiyor.
Üye girişi yapmak için tıklayın
Üye olmak için tıklayın

• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
• 
•